วันเถลิงศก ถือเป็นวันสำคัญลำดับสุดท้ายในเทศกาลสงกรานต์ของไทย ซึ่งมีความหมายโดยรากศัพท์ว่า “การขึ้นศกใหม่” หรือวันเปลี่ยนศักราชใหม่ตามการคำนวณทางโหราศาสตร์ไทยและคัมภีร์สุริยาตร์
โดยวันเถลิงศก เป็นวันที่จุดที่พระอาทิตย์โคจรพ้นจากราศีมีนเข้าสู่ราศีเมษอย่างสมบูรณ์ และเป็นจุดเริ่มต้นของ จุลศักราชใหม่ อย่างแท้จริง ซึ่งมักจะตรงกับวันที่ 15 หรือ 16 เมษายนของทุกปี
ในมิติทางความเชื่อ วันเถลิงศกเปรียบเสมือนวันเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่เป็นสิริมงคลที่สุด หลังจากผ่านวันมหาสงกรานต์ (วันเริ่มต้นสงกรานต์) และวันเนา (วันพัก) มาแล้ว ผู้คนจึงนิยมทำบุญตักบาตร สรงน้ำพระ และรับพรจากผู้ใหญ่เพื่อเสริมดวงชะตา
ในแง่ของโหราศาสตร์ไทย วันเถลิงศกมีความสำคัญอย่างยิ่งในการวางรากฐานดวงเมืองสำหรับรอบปีนั้น ๆ เพราะชั่วขณะที่ก้าวเข้าสู่ศักราชใหม่ โหรจะใช้เวลาตามพระคัมภีร์เพื่อคำนวณ “กาลโยค” ประจำปี ซึ่งจะระบุว่าวันใดในรอบปีนั้นจะเป็นวันธงชัย วันอธิบดี วันอุบาทว์ หรือวันโลกาวินาศ ข้อมูลเหล่านี้จะถูกใช้เป็นเกณฑ์ในการประกอบพิธีมงคลและการวางแผนชีวิตของคนในสังคมสืบมาแต่โบราณ
วันเถลิงศก ปี 2569
ตามคติพราหมณ์-ไทยโบราณและปฏิทินโหราศาสตร์ที่คำนวณตามคัมภีร์สุริยาตร์ ตรงกับ วันพฤหัสบดีที่ 16 เมษายน 2569 เวลา 14:40:12 น. ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนศักราชใหม่ (จุลศักราช 1388)
กาลโยคประจำปี พ.ศ.2569 เริ่มใช้ 16เมษายน2569 – 15 เมษายน 2570
วันธงชัย วันจันทร์ (๒) วันแห่งความสำเร็จและความมั่นคง เหมาะสำหรับการเริ่มต้นกิจการและงานสำคัญ
วันอธิบดี วันเสาร์ (๗) วันแห่งอำนาจ บารมี เหมาะสำหรับการวางแผนและบริหารงานใหญ่
วันอุบาทว์ วันอาทิตย์ (๑) วันแห่งอุปสรรค อาจมีอุปสรรคในด้านการสื่อสารและความสัมพันธ์
วันโลกาวินาศ วันจันทร์ (๒) วันแห่งการสูญเสีย ควรหลีกเลี่ยงการทำสัญญาหรือเริ่มต้นสิ่งใหม่
